ชายสีเทาในเมืองสีเทา

Black, White and Gray

 

 

เหงา เศร้า                        อบอุ่น
โกรธ เกลียด                            รักชอบ
เคียดแค้น                                โปรดปราน
เคร่งเครียด                              รื่นเริง
เจ็บปวด                                   เบิกบาน
รวดร้าว                                    สำราญใจ
เป็นทุกข์                                 เป็นสุข

 

แสงสว่าง                                 ความมืด
ขาว                                          ดำ
สุข                                           ทุกข์
หัว                                           ก้อย

ทุกสิ่ง ย่อมมีคู่ที่ตรงข้ามกัน
ไม่มีใคร เป็นสุข โดยไม่เคยทุกข์
ไม่มีใคร เป็นทุกข์ โดยไม่เคยสุข
เพราะ ชีวิตไม่ใช่เพียงการโยนเหรียญ
ที่ผลลัพธ์มีเพียง “หัว” หรือ “ก้อย”
ทุกชีวิต ย่อมมีทั้งสุขและทุกข์ผสมปนเป
ก่อเกิดผลลัพธ์ที่แตกต่างและไม่เหมือนใคร

ร่าเริง                                       สงบนิ่ง
ยิ้มแย้ม                                    ยิ้มน้อย
หัวเราะ                                    นิ่งเงียบ
ผ่อนคลาย                                คิดมาก
เข้าหา                                      ถอยห่าง
เฮฮา                                        เหม่อลอย
กวนตีน                                   เพ้อฝัน 

ทั้งคู่อาจดูแตกต่าง หากแต่คงไม่มีใครแยกออก
เพราะเมื่อทั้งคู่ส่องกระจกเมื่อใด
สิ่งที่ทั้งสองจะได้เห็นก็คือ  “ใบหน้าของผมเอง”
บางคนอาจจะรู้จักเพียงหนึ่งด้าน
หลายคนคงไม่รู้ว่าผมมีสอง
และอาจมีเพียงคนเดียวที่รู้จักทั้งสองด้าน
ซึ่งเค้าก็คือ ตัวผมเอง
อาจฟังดูสับสนและงุนงง
ที่แม้แต่ตัวผมเองก็แยกพวกเขาไม่ออก
ในงานเลี้ยงที่สนุก สุดเหวี่ยง ก็อาจเห็นผม
นั่งเงียบ มองเหม่ออยู่คนเดียว
หรือวันที่น่าเศร้าที่สุด ก็อาจเห็นผม
ยังคงยิ้มแย้ม เป็นกำลังใจ ให้ทุกอย่างดูผ่อนคลาย
ทั้งสองเป็นดั่งสีขาวและดำ ที่แปรเปลี่ยนอยู่ตลอด
คอยสร้างตัวตนของผมให้เป็นสีเทา
ที่บางเวลาอาจมองดูขาว บางเวลาอาจมองดูเป็นดำ

แต่จะอย่างไรมันก็ยังคงเป็นสีเทา เพราะทั้งสอง
คือตัวตนของผม ที่ไม่เคยหายไป