ชายสีเทาในเมืองสีเทา

เกริ่นนำ : เปลี่ยนรูปแบบการลงแคนโต้นะครับ จะลงครั้งละสิบถึงยี่สิบบท ตัวแคนโต้เองจะดิบมากขึ้น คิดน้อยลง เหมือนจับปลาในทะเลความคิดได้ ก็เอามาแล่ทำปลาดิบให้ชิมกันสดสดแบบไม่เสียเวลาปรุงแต่ง เพราะตัวผมตอนนี้รู้สึกหมดพลังจะคิดอะไรมากมายนัก(จริงจริงก็บ่นว่าหมดพลังมานานเป็นเดือนแล้วด้วยสิ )

ขอเชิญชิม. . . 

-1-

เรื่องราวของเขา
อาการของเธอ
แคนโต้ของผม

-2-

ซากกบใต้รอยล้อ
มดแดงฝูงใหญ่
ธรรมชาติเมืองกรุง

-3-

ได้ยินเสียงคลื่น
ได้กลิ่นไอเกลือ
จากเศษทรายในกระเป๋า

-4-

เลขเก้าร้อยเก้าสิบเก้าในกระจก
เด็กชายต้องการของเล่น
ชาบหนุ่มต้องการหญิงสาว

-5-

ตุ๊กตาแสนสวยร่ำไห้
ทุกคนต่างชื่นชมในความงาม
ทุกคนต่างเบือนหนีในราคา

-6-

ถ้วยเก่าใบนี้
ล้างสักกี่ครั้ง
กลิ่นความทรงจำยังหอมกรุ่น

-7-

ก่อนทุกสิ่งจะมืดมิด
คำถามสุดท้าย
เราเกิดมาเพื่ออะไร

-8-

ฉันต้องคว้ามือเธอมาใช่ไหม
ฉันจึงจะได้รู้
ว่าเธอยอมให้ฉันกุมมือเธอ

-9-

นอนไม่หลับ
ความเหงา
ชวนคุยทั้งคืน

-10-

เสี้ยววินาทีใบเลื่อยยนต์ตัดผ่านลำต้น
เสี้ยววินาทีกระสุนชำแรกกระโหลกกวาง
เสี้ยวเวลามนุษย์อาศัยบนโลกนี้

-11-

สวยรอยยิ้มทับอารมณ์เศร้า
หวังให้ใครเห็น
อารมณ์เศร้า

-12-

เห็นช่องทาง
เห็นความรวย
เขาเปิดร้านขายอารมณ์ในเมืองใหญ่

-13-

สวมหน้ากาก
ซ้อนหน้ากาก
สร้างมิติ

-14-

เธอไขลานนาฬิกาด้วยความสนใจ
เธอจากไปเมือ่ได้เห็นกลไกจนพอใจ
ปล่อยนาฬิกาเดินต่อไปเหมือนรักในใจฉัน

-15-

ความเหงาพร่ำบ่น
ความเศร้าคร่ำครวญ
ทำไมฉันสนใจแต่้เพียงเธอ

ชอบแบบไหนมากกว่า ขอโปรดจงบอกมา. . .