ชายสีเทาในเมืองสีเทา

ใต้เสาไฟสาธารณะที่ยังคงหลับไหลใต้แสงอาทิตย์

มีตุ๊กตาหมีสีซีดเทาจากความเก่าและรอยสกปรก

สภาพของมันยังสมบูรณ์ไม่ชำรุดหรือเสียหาย

เว้นเสียแต่สีชมพูถูกความเก่ากลืนกินเหลือน้อยนิด

ขณะดวงตาเศร้าสองคู่จับจ้องกัน

ปรากฎดวงตาอีกคู่หนึ่งขั้นระหว่างกลาง

สาวน้อยวัยประถมในชุดสีซีดไร้สีสันจับจ้องหมีน้อยตาเป็นประกาย

เธอหันถาม. . .ของข้าหรือ. . .ข้าตอบไม่

ข้าถามกลับ. . .ของเธอหรือ. . .เธอส่ายหัว

เด็กสาวหันมองตุ๊กตาหมีก่อนหันกลับถามถึงสีสันของหมีน้อย

ข้าตอบเทา. . .เธอตอบชมพู

เห็นท่าทีจึงกล่าวถาม. . .อยากได้หรือ. . .เด็กน้อยผงกหัว

เอาไปสิ. . .ได้ยินคำ เธอโผกอดหมีน้อย ยิ้มขอบคุณ

ณ วินาทีนั้น

ข้าได้เห็นตุ๊กตาหมีสีชมพูสดใสของหัวใจอันบริสุทธิ์

 

 

 

ปล.เปลี่ยนธีมแล้วนะครับ