ชายสีเทาในเมืองสีเทา

โซฟาสีดำสีขาว โต๊ะกระจกโครงเหล็กถัก

ภาพสีน้ำมัน แจกันและดอกไม้บรรจงเลือก

เสียงเพลงนุ่มนวลละมุนบรรเลงหมอกฝันลอยบางเบา

เจ้าของร้านพิถีพิถันรังสรรค์ความงาม

ลูกค้าชายหญิงแวะเวียนมากมาย

ต่อแถวยืดยาวสามสี่ห้าคน

ไม่มีสักคนนั่งลงบนโซฟาสีขาวสีดำ

ไม่มีสักคนเคลื่อนคล้อยตามเสียงเพลง

พวกเขาต่างเร่งรีบคว้าแก้วจ่ายเงินจากไป

เจ้าของร้านเฝ้าหวังให้ใครสักคน

เอนพิงโซฟา จิบกาแฟหอมกรุ่น ชื่นชมดอกไม้ในแจกัน

ซึมซับความงามอันบรรจงตามจังหวะเนิบนิ่งของเสียงเพลง