ชายสีเทาในเมืองสีเทา

ช่อดอกไม้ช่อหนึ่ง คนจัดดอกไม้สนใจแจกันเป็นสิ่งแรก ส่วนคนชมมองสนใจแจกันเป็นสิ่งสุดท้าย

ยามมองผลมะม่วง คนหนึ่งคิดถึงรสเปรี้ยวของมะม่วงดิบ อีกคนนึกถึงรสหวานของมะม่วงสุก

และบางคนอาจนึกถึงรสเค็มเผ็ดมันของมะม่วงมันจิ้มพริกเกลือ

เมืองนี้อาจจะไม่ได้เป็นสีเทา ส่วนผมรู้สึกว่ามันคือเมืองสีเทา

ผมคิดว่าตัวเองมีสีเทา ส่วนใครอื่นอาจเห็นตัวผมไม่ใช่สีเทา

ภาพเงาสะท้อนที่ผมจ้องบนตาของคุณ กับคนที่คุณเห็นอาจจะเป็นคนละคนกัน

คนแต่ละคนมองโลกคนละมุม คนแต่ละคนมองโลกไม่เหมือนกัน

คนแต่ละคนเปรียบเสมือนโลกใบเล็กที่แตกต่างกันบนโลกใบใหญ่ใบหนึ่งที่เราเรียกเหมือนกันว่าโลก